SCP-3001: Red reality

[Эхний найман өдрийн турш Доктор Скрантоны хэлсэн үгнээс ойлгогдох зүйл бараг байгаагүй. Тэр ээлжлэн сандарч, будилж, уурлан хашхирч байсан бөгөөд SCP-3001 дотор гарах зам хайж явсан бололтой. Арван нэг дэх өдөр бичлэгийн төхөөрөмжид хангалттай ойртсон ч ажиллаж байгааг нь хэдэн цагийн дараа л анзаарчээ.] … Нэр, Роберт Скрантон. Нас, 39. Төрсөн өдөр, 1961 оны есдүгээр сарын 19. Дуртай өнгө, цэнхэр. Дуртай дуу, “Living on a Prayer.” Эхнэр… Анна… Анна… Нэр, Роберт Скрантон. Нас, 39. Төрсөн өдөр, 1961 оны есдүгээр сарын 19. Дуртай өнгө, цэнхэр. Дуртай дуу, “Living on a Prayer.” Эхнэр, Анна. Ногоон нүдтэй. Би түүнд маш их хайртай. Нэр, Роберт Скрантон. Нас, 39. Төрсөн өдөр, 1961 оны есдүгээр сарын 19. Дуртай өнгө, цэнхэр. Өндөр, 178 сантиметр. Жин, 85 килограмм. Эхнэр, Анна. Анна, намайг уучлаарай. Нэр, Роберт Скрантон. Нас, 39. Төрсөн өдөр, 1961 оны есдүгээр сарын 19. Дуртай өнгө, цэнхэр. Миний эхнэрийг Анна гэдэг. Бид 1991 оны наймдугаар сарын 12-нд гэрлэсэн. Тэр эсэн мэнд гарсан байгаасай. Гуйя, тэр зүгээр байг. Гуйя, тэр зүгээр байгаасай. Роберт. Скрантон. 39. Анна. Цэнхэр. Эхнэр. Гуйя… Бурхан минь, гуйя… Анна… Анна бо банна… Анна бо банна… Тэр юу вэ? Ямар новш нь вэ? [Энэ үед Доктор Скрантон бичлэгийн төхөөрөмжийн анивчиж буй улаан гэрлийг анзаарсан бололтой.] Ямар пизда вэ, энэ чинь үнэхээр бичээд байгаа юм уу? [Төмөр зүйл цохих чимээ.] [Түүний хоолой маш их сандарсан, амьсгаа нь давхцаж байв.] Миний нэр Роберт Скрантон. Тийм ээ, тийм. Миний нэр Роберт Скрантон. Би Сангийн 120-р байгууламжид судлаачаар ажилладаг байсан. Хэр удаан өнгөрснийг… мэдэхгүй байна. Би ерөөсөө санахгүй байна. Арав орчим хоног болсон байх гэж бодож байна. Гэхдээ би… би мэдэхгүй. Би чадахгүй байна… Бурхан минь, намайг сонсож байгаа хүн байна уу?! Би юу болсныг мэдэхгүй байна! Хаана байгаагаа ч мэдэхгүй! Гуйя, тэнд хүн байна уу?! Байна уу?! Хэн нэгэн байна уу?! ХЭН НЭГЭН БАЙНА УУ?! Намайг хэн ч сонсохгүй байна. Бурхан минь. Бурхан минь. Новш, новш, новш, новш… НОВШ ГЭЖ! Энэ юм яагаад ажиллаад байгаа юм бэ? Ажиллах боломжгүй шүү дээ. АЖИЛЛАХ ЁСГҮЙ! Тэгээд яагаад ажиллаад байгаа юм?! Би… Хараал ид, би нэг юм бодох хэрэгтэй. Би… Энд хэр удаан ярьж болох вэ? Бичлэгийн хугацааны хязгаар байдаг байх. Би юу ч харж чадахгүй байна. Зөвхөн улаан гэрэл анивчиж байгааг л харж байна. Хажууд нь байгаа товчнууд ч харагдахгүй… Би үнэхээр их өлсөж байна. Бас цангаж байна. Уг нь би өдийд усгүйдээд үхчихсэн байх ёстой. Гэхдээ… Мэдэхгүй юм. Сайн уу, жижигхэн улаан гэрэл минь. Чи надтай ярьж чадах уу? Миний өмнөөс Аннатай ярьж өгч чадах уу? Байна уу? Би удирдлагыг нь олчихлоо. Хоёр долоо хоног, гурван өдөр, дөчин долоон цаг, тавин найман минут. Хоёр долоо хоног, гурван өдөр, дөчин долоон цаг, тавин найман минут. Хоёр долоо хоног, гурван өдөр, долоон цаг, тавин найман минут. Хоёр долоо хоног, гурван өдөр, долоон цаг, тавин найман минут. Өө… Бурхан минь. БИЧЛЭГ ТОГЛУУЛАХАД АЛДАА ГАРЛАА. БИЧЛЭГ ТОГЛУУЛАХАД АЛДАА ГАРЛАА. БИЧЛЭГ ТОГЛУУЛАХАД АЛДАА ГАРЛАА. Би хаана ч байгаа юм бэ дээ… амьд үлдэхийн тулд хоол идэх шаардлагагүй гэдэгтээ одоо бараг итгэлтэй байна. Өлсөх нь… үнэхээр их өвдөж байна. Гэхдээ би үхэхгүй бололтой. Тэгэхээр… яарах хэрэггүй юм байна. Магадгүй ямар нэг гайхамшиг тохиогоод би эндээс гарчихна. Хэ. Горьд, Роберт. Би ядарч байна. Унтлаа. Гурван долоо хоног, дөрвөн өдөр, арван есөн цаг. Миний халаасанд Аннагийн зураг байгаа. Бараг мартчихсан байж. Жижигхэн улаан гэрэл минь, нүүрийг нь жаахан ч гэсэн харуулаад өгөөч? Жаахан л… Би зүгээр л түүнийг нэг хармаар байна. Сайн уу, Анна. Би энд байсаар байна. Би буцаад очно оо, за юу? Хоёр сар, дөрвөн өдөр, гурван цаг. …Сайн уу. Роберт байна. Сүүлийн хэдэн долоо хоногт нэг их юм бичсэнгүй. Ха. Хахахаха… Хаха… Хөөх… Уучлаарай. Өөрийгөө барь. Амьсгал. Би… энэ газрын талаар илүү ихийг мэдэх гэж оролдож байлаа. Миний шорон. Зөвхөн минийх болсон хаант улс. Хэ. Роберт хаан. Бурхан минь, би ямар муухай үнэртэж байна аа. Энд ер нь агаар байдаг юм уу? Өмхий Роберт хаан. ЮУ Ч ҮГҮЙ НОВШИЙН ХООСОН ОРНЫ ХААН! …Уучлаарай. Мэргэжлийн хүн шиг ярь. Би амарчихаад буцаж ирье. …За, эхэлье. [Гүнзгий амьсгаа аваад гаргана.] Миний нэр Роберт Скрантон. Би Сангийн 120-р байгууламжийн ахлах судлаач байсан. Тэнд бид бодит байдлыг өөрчлөх чадвартай SCP-үүдийг судалж, тэдний эсрэг ашиглах илүү сайн арга, төхөөрөмж боловсруулахыг хичээдэг байсан. Сүүлийн… Улаанаа, хэд болсон бэ? Хоёр сар, найман өдөр, арван зургаан цаг. Улаан гэрлийн хэлснээр би хоёр сар, найман өдөр, арван зургаан цагийн турш хоосон жижиг хэмжээс шиг энэ газар хоригджээ. Ганцаараа. Тийм ээ… Цор ганцаараа. Одоо би галзуурахгүйн тулд энэ удирдлагын самбартай ярьж байна. Би тэмдэглэл үлдээх хэрэгтэй. Ирээдүйд өөр нэг азгүй амьтан над шиг энд орж ирж магадгүй. Хэрэв энэ бичлэг ямар нэг байдлаар гадагшаа гарвал дараагийн хүнийг энд унахаас хамгаалж чадах ч юм билүү. Одоогоор надад зууралдах өөр юм алга. Надад ямар нэг зорилго хэрэгтэй байна. Үнэхээр хэрэгтэй байна. Хахаха… Тэгэхээр Роберт Скрантон шинэ SCP-г ирээдүйн судалгаанд зориулан баримтжуулж байна. Ингээд л болъё. Эхэлье! — Хаах. … Хоёр сар, арван нэгэн өдөр, арван цаг. Объектын дугаар… SCP-надад-ямар-новшийн-хамаатай-юм. Объектын ангилал… Евклид гэж бодъё. Дараа нь өөрчилж магадгүй. Би илүү их судлах хэрэгтэй. Тусгай хамгаалалтын журам… Бурхан минь, би яг сэтгэлзүйч шиг сонсогдож байна. Энэ газрыг ер нь хорьж, хамгаалалтад байлгаж болох эсэхийг мэдэхгүй. Энэ лав дэлхий дээр биш. Үнэнийг хэлэхэд хаана байгааг нь ч мэдэхгүй. Тогтворжуулагчийн туршилтын загвартай холбоотой байх гэж бодож байна. Дараа тайлбарлана. За… Энэ газрыг хорих гэхээсээ илүү… үүсгэдэг юм болов уу. Үгүй ээ. Зөв үг нь биш. Энд ордог. Тийм ээ, “орсон” гэвэл дээр юм байна. Бодит байдалтай холбоотой маш муу ослын улмаас би энд орчихсон. Үгүй, үгүй, Роберт. Одоохондоо ингэж битгий ярь. Гарах зам байхгүй гэдгийг чи мэдэхгүй шүү дээ. Өө-өө… “Livin’ on a prayer…” “Хагас замдаа…” За боль. Хоёр сар, арван нэгэн өдөр, арван найман цаг. За… Үгүй ээ, эхлээд тайлбар. Роберт, дарааллаараа яв. Энэ газар бол бодит байдлуудын хооронд үлдсэн ямар нэг завсар шиг. Харанхуй. Ямар ч гэрэлгүй харанхуй. Миний үгийг бичиж байгааг харуулдаг энэ жижиг улаан гэрэл л энд харагдаж байгаа цорын ганц зүйл. Би гараа ч харж чадахгүй. Удирдлагын самбарыг ч бараг ялгахгүй байна. Улаан гэрлийг төв цэг болгоод, аль зүгт хэдэн алхам явснаа цээжилж байгаа. Одоогоор зуугаас цааш яваагүй. Явахаас айж байна. Одоо миний үс цайж байгаа болов уу? Ямар өнгөтэй байгааг нь би өөрөө ч харж чадахгүй шүү дээ. Сүүлийн үед толгой жаахан загатнаад байгаа. Анхаарахгүй байвал зүгээр. Гэхдээ нүүрээр нэг сонин жирвэгнэсэн мэдрэмж төрөөд байна. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй. Хоёр сар, арван таван өдөр, дөрвөн цаг. За… тайвшир. Би жаахан тайвшрах хэрэгтэй. Есүс минь. Новш. Би энэ газрын өөр нэг шинжийг оллоо. Энэ бүх хугацаанд би ямар нэг хавтгай газар дээр алхаж байна гэж бодсон. Улаан гэрлийг харагдаж байгаа хүртэл нь ширтээд, шулуун явж чаддаг байсан. Одоо ч адреналин буугаагүй, толгой дүнгэнээд байна. Гэхдээ миний таамаг зөв, энэ үнэхээр бодит байдлын хоосон завсар юм бол энд гишгэх газар байх ёсгүй. Одоо эргээд бодоход би алхаж байгаа мэт боловч бас ямар нэг юм дундуур сэлээд байгаа юм шиг мэдрэмж төрдөг байсан. Маш өтгөн, биед наалдсан зүйл. Нэг төрлийн даралттай. “Даралт” гэдэг нь яг зөв үг биш. Гэхдээ энэ газар өөрөө ямар ч утгагүй байна, би чадах чинээгээрээ тайлбарлаж байна шүү дээ, ойлгож байна уу?! Бурхан минь… Уучлаарай. Хамгийн ойр жишээ гэвэл өтгөн хар гель дундуур алхаж байгаа юм шиг. Намайг нэг гадаргуу дээр тогтоох хэмжээний таталттай. Гэхдээ би доошоо хангалттай хүчтэй дарж байна гэж төсөөлөхөд доош орж болдог. Хүлээ. Хүлээ, хүлээ, хүлээ. Би ахиад туршиж үзэх хэрэгтэй. Буцаад ирье. Хоёр сар, арван долоон өдөр, хоёр цаг. Энд хаашаа хөдлөх нь миний хаашаа явахыг хүсэж байгаагаас ихээхэн хамаардаг. Тэгэхээр энэ газар бүрэн хоосон бодит байдал биш. Ядаж миний болон Аннагийн онолоор бол тийм. Хэрэв бүрэн хоосон байсан бол орон зай өөрөө байхгүй учраас би хөдөлж чадахгүй байх байсан. Хөөх, за. Одоо арай утгатай боллоо. Сайн байна, Роберт. Чи учрыг нь олж байна. Улаан гэрэл рүү очоод, буцаад холдож чаддаг байхад үүнийг эрт ойлгох ёстой байж. Би ус, хоолгүй мөртлөө яагаад үхэхгүй байгааг ч тайлбарлаж байна. Энд цаг хугацаа бараг явдаггүй. За, би улаан гэрлийн яг хажууд зогсоод доошоо явсан. Одооноос Улааныг гурван хэмжээст орон зайн төв цэг гэж төсөөл. Би яг доошоо явсан. Тэгээд буцаад дээшээ гарч Улаан дээр ирж чадсан. Бас Улааны дээр гарч, агаарт хөвж чадсан. Энд хөдөлгөөн маш удаан. Өмнө хэлсэн дээ. Өтгөн гель шиг. Үүнээс өөрөөр тайлбарлаж чадахгүй нь. Хоёр сар, хорин хоёр өдөр, гурван цаг. Улаан дарга аа, дахин мэдээлэл өгөхөөр ирлээ! Хахаха! Алив, Улаанаа, жаахан царайгаа гэрэлтүүлээч. Ха! Санаандгүй үг таарчихлаа. Алив дээ, Улаанаа. Жаахан инээгээч. Инээдтэй байгаа биз дээ? … За за, больё. Энэ газар Кежелийн Бодит байдлын хэмжүүрийн хуулиудыг арай гэж дагаж байна. “Арай гэж” гэхээр бүр арай чүү л гэсэн үг. Миний тооцоо зөв байх ёстой. Гэхдээ дахиад шалгая… Есүс минь. Тийм ээ. Зөв байх шиг байна. Стандарт Хьюмийн хэмжүүрээр тооцвол энэ газрын Хьюмийн орон ойролцоогоор 0.04. Үнэхээр, үнэхээр, үнэхээр новшийн бага. Өмнө хэлсэнчлэн орон зай, цаг хугацаа маш өчүүхэн хэмжээнд л байна. Тиймээс миний бие хоол тэжээлийн дутагдлаас болж тэр дороо сүйрэхгүй байгаа. Гэхдээ энэ нь бас… Үнэнийг хэлэхэд өөр юу гэсэн үг болохыг мэдэхгүй байна. … Өмнөх бичлэгээ үргэлжлүүлж байна. Ийм бага Хьюмийн түвшинд хүний бие яаж хариу үйлдэл үзүүлэхийг би мэдэхгүй. Би ихэвчлэн дунджаас өндөр Хьюмийн оронтой ажилладаг байсан. Бидний туршиж байсан бодит байдлыг өөрчлөгчид хүртэл 0.8-аас доош бууж байгаагүй. Харин энэ… Энэ бол анхны тохиолдол. Хэний ч харж байгаагүй зүйл. 133-р байгууламжид “Проммел устгагч” гэж нэрлэдэг төхөөрөмж байсныг санаж байна. Хьюмийн түвшин хамгийн багадаа хаана хүрч болох тухай хуучин онолыг эвдсэн болохоор тэгж нэрлэсэн. Үнэтэй, хачин новшийн машин. Жижигхэн хэсгийн Хьюмийн түвшнийг 0.4 болгож чадсан. Харин энд 0.05… Тийм ээ. Би худлаа хэлсэн. Өмнөх бичлэг дээр би өөртөө худлаа ярьсан. Миний бие, бас энэ жижиг Улаан хоёр бол энэ газар дахь хамгийн бодит зүйлс. Тэгэхээр цаг өнгөрөх тусам Хьюмийн орон тэнцвэржих гэж оролдоно. Миний бодит байдал аажмаар сарнина. Би одоохондоо явлаа. Дахин тооцоо хийх хэрэгтэй. Улаан, Анна хоёр минь, би Кежелийн хоёр, гурав, дөрөвдүгээр хуулийг ашиглаж байгааг тэмдэглээд аваарай. Орчны утгыг 0.05. Миний гаднах орныг 1-ээс 1.4-ийн хооронд гэж ав. Хоёрдугаар хуулийн алдаа засах тооцоог ашигла. Дотоод утгыг… Миний дотоод утгыг… Новш. Би дуусаагүй байна. Би бодит. Би бүр хэт бодит. Новшийн их бодит. Юу ч бодит биш энэ газар байгаа хамгийн бодит амьтан нь би. Чамд ерөөсөө хошигнолын мэдрэмж алга, Улаанаа. Би ЛСС-ийн тухай ярьж байна. Бид энд ирэх үед бидний бодит байдлын түвшин бүр нэмэгдчихсэн байх. Улаанаа, чи хичээл дээр ер нь сонсож байсан уу? Надтай битгий ингэж ухаантай царайлаад бай. Гол нь ажиллагаа нь доголдсон ЛСС-ийн цохилтоор бидний утга ойролцоогоор… Ойролцоогоор… Хоёр сар, арван найман өдөр, долоон цаг. Үгүй ээ, Улаан. Бүр хол зөрсөн байна. Чи Кежелийн гуравдугаар хуулийн томьёог буруу хөрвүүлжээ. Ажиллагаа нь доголдсон ЛСС-ийн нөлөөгөөр бидний түвшин 2.2-оос 3.6-ын хооронд болсон. Тийм ээ, энэ сайн мэдээ, Улаанаа. Үнэхээр сайн. Яагаад гэвэл энэ нь бидэнд бодсоноос илүү хугацаа байна гэсэн үг. Тийм ээ, Улаан. БИД НОВШ ГЭЖ ҮХЭХЭЭСЭЭ ӨМНӨ! ОЙЛГОВ УУ?! Хоёр сар, хорин дөрвөн өдөр, таван цаг. Ойролцоогоор гурван жил. Хэрэв би нэг их юманд хүрэхгүй, хөдөлгөөн багатай байвал дөрөв ч хүрч магадгүй. Энд ЛСС байсан бол найман жил хүртэл сунгаж болох байлаа. Хамгийн сайн тохиолдолд. Гэхдээ би… Би… Мэднэ ээ. Гурван жил. Гурван жилийн дараа буцах замгүй цэгт хүрнэ. Ха. Хахахаха. Тэр болтол би нэг арга олох байлгүй дээ. Одоохондоо гайгүй байх ёстой. Ядаж… Үгүй ээ. Би энд тийм удаан байхгүй. Би заавал арга олно. Анна, ийм тохиолдолд бид яадаг билээ? Надад чиний тусламж хэрэгтэй байна, хонгор минь. Миний мэдрээд байсан тэр жирвэгнэх мэдрэмж… Тэр бол миний Хьюмийн орон сарниж байгаа хэрэг. Миний бодит байдал алга болж байна. Гурван жил. Гурван жилийн дотор өөрийгөө тогтворжуулах хэрэгтэй. Би нэг зүйл бодсон. Анна бид хоёрын ярьдаг байсан нэг онол бий. Хьюмийн орон бага ч гэсэн байж л байна. Яг ийм бага учраас сарнилт нэлээд удаан явагдана. Хэрэв би сарниж буй орныг ямар нэг байдлаар барьж аваад, буцаан ашиглаж чадвал… Хэт их тархахаас нь хамгаалж чадвал… Бас магадгүй… Энэ зөвхөн онол. Гэхдээ туршаад үзэхэд алдах юм алга. Гэхдээ ингэхийн тулд… Хөөе, Улаан. Би жаахан хугацаанд явах хэрэгтэй боллоо. Нэг юм туршиж үзнэ. Чамайг авч явж болохгүй. Уучлаарай. Үгүй ээ, Улаанаа. Би үнэхээр уучлаарай. Чамайг авч явмаар байна. Гэхдээ бид хамт байвал сарнилт улам хурдан болно. Бид хоёр аль болох удаан тэсэх хэрэгтэй. Би энэ газрыг илүү сайн судална. Чи энд байгаа бүх мэдээллийг хадгалж үлдэх хэрэгтэй. Улаанаа, алив дээ. Чи зүгээр байна. Чи хүчтэй. Надаас хамаагүй хүчтэй. Би жаахан хугацаанд л явна. Биднийг арай удаан амьд байлгах арга хайх хэрэгтэй байна. Магадгүй бүр гарах зам ч олж болно. Хэрэв би хангалттай хэмжээний орон цуглуулж чадвал… Биднийг эндээс гаргаж ч магадгүй. Би итгэлтэй биш. Гэхдээ заавал шалгах ёстой. Улаанаа, бид эндээс зугтаж болох тухай ярьж байна шүү дээ. Энэ бол завсар. Завсар болгонд төгсгөл байх ёстой. Хавцал хоёр ханатай байдаг шиг. Ойлгож байна уу? Би ханыг нь олох хэрэгтэй. Тэгвэл би… … Улаанаа, намайг буцаж ирэхэд бид найзууд хэвээрээ байна гэж найдаж байна. … Би одоо явлаа. Удахгүй уулзъя. … — Хаах. Зургаан сар, арван өдөр, таван цаг. Сайн уу, жижигхэн Улаанаа. Уулзаагүй их уджээ. Одоо эргээд бодоход би юундаа тэгж их хөөрснөө ойлгохгүй юм. Энэ газар… Бурхан минь. Энэ газар бол… Новшийн там. Энд төгсгөл байхгүй. Зүгээр л үргэлжилсээр байна. Цаашаа. Дахиад цаашаа. Дуусахгүй. Би бүтэн хоёр сарын турш нэг чигт явсан. Ямар тэнэг пизда вэ би? Яагаад гарах зам олно гэж бодсон юм? Дэлхийн төгсгөл тэнгэрийн хаяанд байдаг гэж боддог байсан эртний Европын тэнэгүүдээс ялгаа алга. Тэнэг Роберт. Тэнэг. Зүгээр л… ААААААААААА! Хэрэв би хангалттай удаан доош унавал нэг өдөр ёроолд хүрэх болов уу? Арван сар, хорин найман өдөр, арван таван цаг. Ёроол байхгүй. Бас зайл чи, Улаан. Уучлаарай, Улаанаа. Битгий унтраарай. Би чамайг унтраачихлаа. Буцаад ас даа. Гуйя… …Би өнөөдөр дөчин нас хүрлээ. Төрсөн өдрийн мэнд, Роберт. Намайг өргөж авсан гэдгийг мэдэх үү? Төрсөн эцэг эх маань намайг гудамжны хажууд хайрцагт хийж хаясан гэсэн. Америк хос олж аваад өсгөсөн. Тийм болохоор л би хятад хүн мөртлөө ийм америк нэртэй. Жинхэнэ овгоо ч мэдэхгүй. Зүгээр л хэлмээр санагдлаа. Харин чи, Улаанаа? Чамд ямар түүх байна? Анна бид хоёр 1988 онд байгууламж дээр танилцсан. Бурхан минь, тэр ямар үзэсгэлэнтэй байсан гээч. Одоо ч үзэсгэлэнтэй. Бидний нүд л бүхнийг эхлүүлсэн байх. Тэр үнэхээр гоё нүдтэй. Миний нүд саарал. Уйтгартай. Харин түүнийх… Бурхан минь, үнэхээр үзэсгэлэнтэй. Жижигхэн Улаанаа, Анна одоо ч миний төлөө санаа зовж байгаа болов уу? Намайг хайж байгаа болов уу? Улаанаа, чи үнэхээр сайн сонсогч шүү. Гэхдээ өөрийнхөө талаар ерөөсөө ярьдаггүй. Алив дээ, битгий ич. Энд биднээс өөр хүн байхгүй шүү дээ. Тийм биз? Хахаха. Тийм биз дээ? Хахахаха… “Уучлаарай, Роберт. Би үүнийг хийж чадахгүй.” Хахаха! Улаанаа, чи ёстой алиа юм аа. Чи гэрлэж байсан уу? Хүүхэдтэй юу? Гэр бүл бий юү? Найз охин? Найз залуу? Алив дээ, Улаан. Би шүүхгүй. Зүгээр л надтай ярь л даа. Гуйя. Бурхан минь, толгой өвдөж байна. Хөл минь үүрд бадайрчихсан юм шиг. Би багадаа комик номын дэлгүүрт ажилладаг байсан. Тэр үед бүх юм хамаагүй хямд байж. Бас долоо хоног бүр үнэгүй юм авдаг байлаа. Надад Хүн-Аалз хамгийн их таалагддаг байсан. Би гудамжны хажууд хайрцагт байсан. Би… Ямар новш… Үгүй. Үгүй, үгүй, үгүй, үгүй, үгүй! Улаан, чи миний зургийг харсан уу? Аннагийн зураг! Хаана байна?! Алив! Хааччихав?! АННА! АННА! АННА! Хаашаа алга болчихов?! Үгүй, үгүй, үгүй! Гуйя! Тэр л биш шүү! ГУЙЯ! Бүдгэрч байна. Анна бүдгэрч байна. Тэр алга болж байна. Гуйя, Анна. Үгүй ээ. Хонгор минь, эндээ бай. Хэтэрхий эрт байна! МИНИЙ ТООЦОО БУРУУ БАЙХ ЁСГҮЙ! ЧИ ЗҮГЭЭР БАЙХ ЁСТОЙ! АННА! АННА! Би чамайг барьж чадахгүй байна. Буцаад ирээч. Анна, хонгор минь, гуйя. Чи надад хэрэгтэй. Гуйя, битгий яв. Би энд байна. Би байсаар байна! УЛААН, ТУСЛАМЖ ДУУД! Анна, гуйя! Битгий яв— Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. Хар үстэй. Ногоон нүдтэй. 160. [Доктор Скрантон үүнийг гурван цагийн турш давтана.] Анна бид хоёр 1991 онд гэрлэсэн. Ажлаасаа болоод хүссэн шигээ гоё костюм, даашинз авч чадаагүй. Гэхдээ бид хоёр хоёулаа үнэхээр сайхан харагдаж байсан. Мэдээж Анна надаас илүү гоё байсан. Бид шөнөжин бүжиглэсэн. Бүтэн долоо хоногийн чөлөө авсан. Минийх шиг новшийн ажилтай хүн хүртэл бал сараа сайхан өнгөрүүлж чаддаг юм. За, Улаанаа. Гараа өг. Алгаа цохъё. Алив. Алив дээ, Улаан. Нэг жил, хоёр сар, хорин долоон өдөр. … … ААААААААА! [Дараагийн бичлэгүүдэд удирдлагын самбар автоматаар хугацаа хэлэхээс өөр зүйл бараг сонсогдохгүй. Бичлэгүүдийн хооронд нэгээс гурван өдрийн зайтай бөгөөд заримдаа бүтэн сараар тасарсан байв. Хааяа Доктор Скрантоны уйлах, орилох, ойлгомжгүй үглэх чимээ сонсогдоно. Энэ байдал хоёр жил, долоон сар, хорин найман өдөр хүртэл үргэлжилж, дараа нь хоёр сарын турш ямар ч чимээ бичигдээгүй.] — Хаах. … … [Доктор Скрантоны хоолой одоо мэдэгдэхүйц гажсан байв. Түүний бие болон удирдлагын самбарын бодит байдал задарч эхэлсэнтэй холбоотой гэж үзжээ.] Роберт… даарч байна. Би хөлөө мэдрэхээ больжээ. Би өмнө ярьж байсан тэр цэгтээ хүрч эхэлж байх шиг байна. Хьюмийн түвшин бага… Сарнилт… Тэнцвэр… Баахан тэнэг новш… Би энд юу бодит болохыг мэдэхээ больсон. Үнэнийг хэлэхэд өөрийгөө ч бодит эсэхийг мэдэхгүй байна. Эсвэл… Бодиттой төстэй ямар нэг юм уу… Хэрэв би үнэхээр ингэж дуусах гэж байгаа бол… Би одоохондоо үхмээргүй байна. Би үхмээргүй байна. Бурхан минь, би үхэхийг хүсэхгүй байна… Би зургаан сарын турш дээш ташуу чиглэлээр шулуун явсан. Дараа нь доошоо… Үгүй ээ, би ахиад доош явсан юм байна. Найман сар. Одоо ч ёроол байхгүй, Улаан. Ёроол байхгүй. Чи юу хийж байв, Улаан? Энэ бүх хугацаанд намайг хүлээж байсан уу? Чи ёстой зөрүүд жижиг новш юм аа. Люси. Юу гэнэ ээ, Улаан? Уучлаарай, би унтчихсан бололтой. Чи юу хэлсэн бэ? Өө… Уучлаарай. Санахыг хичээнэ ээ. Люси. Хэрэв бид охинтой болбол тэгж нэрлэнэ гэж боддог байсан. Люси Скрантон. Люси Ланг. Анна бид хоёр хоёулаа сайхан сонсогдоно гэж бодсон. Харин хүүгийн нэр… Үгүй ээ, Улаан. Бид хүүгийн нэр сонгож байсныг би санахгүй байна. “Өглөөний мэнд… Өглөөний мэ-энд… Бид шөнөжин ярилцлаа…” Би товшиж бүжиглэхдээ ёстой муу юм. Хөлөө ерөөсөө мэдрэхгүй байна. За, одоо чи бүжиглээд үз, Улаан. Кежелийн хуулиар Хьюмийн орнууд хоорондоо тархдаг. Кежелийн хуулиар энэ янзаараа байвал миний төмсөг ч удахгүй тасарч унах нь. “Анна… Анна бо банна…” Хэ. Тэр энэ дууг үзэн яддаг байсан. Харин би үүгээр түүнийг байнга явуулдаг байлаа. “Анна… Анна бо банна, банана…” Сүүлдээ бид хоёрын дундах тоглоом болчихсон. Бүр бидний дур хөдөлгөдөг нууц үг болсон гээч. [Түр чимээгүй болно.] Алив, Улаан. Насандаа бай. Битгий хүүхэд шиг маяглаад бай. [Санаа алдана.] За яах вэ. Чамд бас хошигнолын мэдрэмж байдаг юм байна. Бид эндээс гараад шинжлэх ухааны бүх дүрмийг ёстой нэг баллана даа. Энэ газар дүрмүүдийг яг одоо миний гар задарч байгаа шиг эвдэж байна. Аалзны тор. Миний зүүн гарнууд. Аалзны тор. 120-р байгууламжид нэг удаа бодит байдлыг өөрчилдөг аалз байсан. Би түүнийг няц гишгэх ёстой. Улаан, биднийг гарахад чи миний өмнөөс няцлаад өгөх үү? Өдөрт дунджаар арваас арван таван километр. Заримдаа амарсан. Гучин хоёр… Гуч… Арав… Үгүй, арван нэг. Үгүй ээ, арав байх. Доошоо дор хаяж гурван зуу… Үгүй ээ, доош явахдаа хурдан байсан. Новш гэж. Бараг зургаан зуун километр доош явсан байх. Дээш буцаж гарахад хамаагүй удаан орсон. Үнэхээр хол доор. Ёроолгүй юу? Хязгааргүй юу? Бүр түүнээс цааш уу? Амаа тат, Роберт. Чи инээдтэй биш. Хьюмийн орон, новшийн орон… Эвдрэлийн хурд нь… Новш. Өөрчлөгдсөн Проммелийн харьцааны тогтмол хэд билээ? Аравын дөрөвт үү? Үгүй ээ. Тавд. Тавд байх. Нэг жил. Магадгүй хэдэн сар нэмэгдэж болно. Улаан, Дэвид гэдэг нэр ямар сонсогдож байна? Дэвид. Чи өмнө нь асуусан шүү дээ… Тийм ээ. Тэр тухай. Чамайг сэрээчихсэн бол уучлаарай. Миний… Миний гар. Гарнууд маань нэг нэгнийхээ дундуур ороод байна. Улаан. Улаан! УЛААН! Туслаач! Гуйя! Миний гарнууд! Би гараа мэдрэхгүй байна! Нэг нэгнийхээ дундуур яг мөстэй ус шиг нэвтэрч байна. Улаан, би чадахгүй нь. Бурхан минь. Бурхан минь… Хөөе… Улаан… Авга ах нар эрхий хуруугаа салгаад авчихсан мэт үзүүлдэг хуучны мэхийг мэдэх үү? Үнэндээ нөгөө эрхий хуруугаа доор нь нуугаад л хийдэг. Би яг одоо тэр мэхийг хийлээ. Жинхэнэ эрхий хуруугаараа. Бүр өвдсөнгүй. Зүгээр л салчихлаа. Одоо хаа нэгтээ хөвж байгаа байх. Би барьж чадахгүй. Гар маань дундуур нь нэвтрээд байна. Бурхан минь. Бөөлжих нь. [Огиулах чимээ.] Миний зүүн чигчий хуруу… Сонгино шиг санагдаж байна. Тийм ээ. Үе үеэрээ салчихсан байна. САЙХАН ОРОЛДЛОГО БАЙЛАА, ТАМ МИНЬ! БӨГЖ БАРУУН ГАРТ БАЙДАГ ЮМ! ЗҮҮНД БИШ! Би… Өөрийнхөө биеийн дундуур гараа оруулж чадна. Доторхоо мэдэрч байна. Дулаахан юм. Гэхдээ бас хүйтэн. Унтах үед гарнууд маань толгой дотор орчихдог. Одооноос дээшээ харж унтана. Би зурагтын шуугиан шиг болж байна. Чшшш. Чшшш. Чшшш. Ха. Хахаха. Хахахахаха! Надад ганц бөөр байхад болно биз дээ? ТИЙМ БИЗ ДЭЭ?! УЛААН! УЛААН, ЭНИЙГ ХАРААЧ! Хаха! Хахахаха… Зүрхийг минь л үлдээгээрэй. Зөвхөн зүрхийг. Надад хэрэгтэй ганц зүйл тэр. Люси. Дэвид. Та хоёр байна уу? Би та нарыг хармаар байна. Люси? Дэвид? Энэ шударга биш. Алив дээ. Битгий ингэж тоглоод бай. Би тоглож хэлсэн юм. Би тоглож хэлсэн! Алив! ЭНЭ ЧИНЬ ХЭТЭРЧ БАЙНА! БИ ТОГЛОЖ ХЭЛСЭН ГЭЖ БАЙНА! Би эр хүн. Эр хүн шиг бай, Роберт. ЭНД ЯГ ЯМАР НОВШ БОЛООД БАЙНА АА?! Анна… Аннаа… Дөрвөн жил, зургаан сар, арван найман өдөр. Одоо би өөрөө ч хүрэхээ больсон. Бүх зүйл өөрөө задарч байна. Би болж байгааг нь мэдэрч байна. Эцэст нь. Эцэст нь би… Би одоо ч хэлж чадахгүй байна. Би айсан хэвээрээ. Одоо би дахиж юм идэхгүй нь тодорхой. Гэсэн ч үнэхээр их өлсөж байна. Роберт, энэ чинь ёстой жигшүүртэй. Чи өөрөө ч мэдэж байгаа. ҮГҮЙ! УЛААН Ч БАС ТЭГЖ БОДОЖ БАЙНА! ҮГҮЙ! Энэ жижиг гахай зах руу явлаа. Энэ жижиг гахай… Хаа нэг тийшээ явлаа. Энэ жижиг… Хөл. Хөл… УЛААН?! Таван жил, арван гурван өдөр. Ха. Хахахахахаха. Хахахахахахахаха. ХАХАХАХАХАХАХАХАХАХА! ХАХАХАХАХАХАХАХАХАХАХАХА! Таван жил, арван дөрвөн өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Таван жил, арван таван өдөр. Болиоч. Чи намайг өвтгөж байна. Таван жил, арван есөн өдөр. Одоо арай дээр байна, Улаан. Уучлаарай. Чи яаж ингэж тэсээд байдаг юм? Өөрийгөө яаж барьж байна? Нууцаа хэлээч. Надад тусламж хэрэгтэй байна. Надад туслаач… Улаан. Алив. Битгий ингэ. Битгий яв. Хэцүү байгааг мэдэж байна. Харанхуй байгааг мэдэж байна. Гэхдээ харанхуй байсан ч бид хоёр хамт байгаа. Алив, Улаан. Үгүй. Үгүй ээ! Чи ингэж болохгүй! УЛААН! Алив, найз минь! Надтай үлд! Алив! Би чамд одоо ч хүрч чадна! БИ ЧАМД ХҮРЧ ЧАДНА! НАМАЙГ ХАР, УЛААН! ЧИ ОДООХОНДОО ҮХЭХГҮЙ! ҮГҮЙ! УЛААН! ҮГҮЙ! [Дараагийн есөн сарын турш ямар ч дуу бичигдээгүй.] — Хаах. Таван жил, есөн сар, хоёр өдөр. … Улаан? Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. Таван жил, есөн сар, гурван өдөр. [Автомат мэдэгдэл дахин 97 удаа давтагдана.] Муу жижиг новш минь… Намайг орхиод явчихлаа гэж бодсон шүү. [Доктор Скрантоны хоолой маш сул, бараг ойлгогдохгүй болсон байна. Холын эвдэрхий радиогоор ярьж байгаа мэт сонсогдоно.] … Харамсалтай нь энд нэг их юм үлдээгүй. Хэцүү байлаа. Би… 184 удаа. Би өөрийгөө 184 удаа алах гэж оролдсон. Бүтээгүй. Нэг нь ч бүтээгүй. Одоо миний биеэс хэр их зүйл үлдсэнийг мэдэхгүй байна. Ядаж нэг хөл байгаа. Би хөдөлж чаддаг болохоор. Магадгүй хөлний хэдэн булчин ч байгаа. Гэхдээ их гуйвж байна. Дотор эрхтнүүд… Дотор тал бол ёстой балран дууссан. Зүрх байж магадгүй. Нэг уушги ч байгаа байх. Энэ газар намайг ерөөсөө зогсохыг зөвшөөрөхгүй юм. Ядарч байна. Би үхсэн, Улаан. Би үнэхээр үхсэн. Над руу битгий тэгж хар. Надад чиний өрөвдөх сэтгэл хэрэггүй. Гайхах, уурлах, айх чинь ч хэрэггүй. Би… Хэд билээ… 224. Би буруу тоолжээ. Нэг, хоёр, гурав, дөрөв… [Доктор Скрантон дараагийн арван гурван цагийн турш нэгээс 220–245 хүртэл хэд хэдэн удаа тоолно.] Би үхсэн. Олон удаа үхсэн. Би өөрийгөө амьсгалгүй болгох гэж оролдсон. Хүзүүгээ хугалах гэж оролдсон. Өөрийнхөө биеийг хазаж тасдах гэж оролдсон. Гэхдээ энэ газар… Энэ газар бодит биш. Би биеэсээ гарсан. Өөрийгөө газар хэвтэж байгааг харсан. Гэхдээ хаашаа ч явж чадаагүй. Бүрмөсөн орхиж чадаагүй. Дахиад л доош хөвөөд биедээ орсон. Тэгэх болгонд миний биеэс улам бага юм үлдсэн. Би… Бурхан минь. Хүн биеийнхээ хэр ихийг алдаад амьд хэвээр үлдэж болдог юм бэ? Тэгээд чи яагаад одоо буцаж ирэв? Надад юу хэлэх гэсэн юм? Таван жил, есөн сар, арван хоёр өдөр. Хэ… Энэ газар жижигрээд байна. Улаан, чи үүнийг хийсэн юм уу? Одоо энд төгсгөл байгаа нь тодорхой байна. Өмнө нь хязгааргүй байсан. Одоо цаана нь хөшиг шиг юм бий болжээ. Түүнд хүрэхэд үнэхээр аймшигтай өвдсөн. Улаан, юу болоод байна? Одоо бүрэн харанхуй биш байна. Тэр хил улам гэрэлтэж байна. Мэдээж одоо ч харанхуй. Гэхдээ би ямар нэг юм харж чадна. Би… Бурхан минь. Энэ чинь юу вэ? Би өөрийгөө ийм муу болсон гэж мэдээгүй. Бурхан минь. Миний биеэс ийм их юм алга болчихсон гэж… Таван жил, арван сар, арван өдөр. Улаан, чи хатуу болсон байна. Үгүй ээ, үнэхээр хатуу. Чи бодит болжээ. Бас би чамд хүрэх үедээ л бодит болдог. Гэхдээ Улаан… Чамд хүрэхэд үнэхээр их өвдөж байна. Хэрэв удаан хүрвэл би бүрэн задарчих байх. Чи ёстой новшийн их өвтгөж байна, Улаан. Есүс минь. Ямар новш болоод байна? Ойролцоогоор гурван километрийн радиустай. Улам агшиж байна. Энэ Кежелийн дөрөвдүгээр хуультай холбоотой юу? Гэхдээ энэ газрыг юу сорж байгаа юм бэ? Хөөе! ХӨӨЕ! Би энд байсаар байна! Болиоч! Та нар энэ газрыг нурааж байна! ХӨӨЕ! ХӨӨЕ! Хоёр километр. Бүрэн хаагдахад юу болох юм бэ? НОВШ ГЭЖ, УЛААН! ЧИ ЁСТОЙ ӨВДӨЛТ ӨГӨӨД БАЙНА! Нуралт биш. Долгион. Эдгээр нь долгион юм байна. Юу? Роберт, чи ёстой суут новш юм аа. Хана биш. Цонх. Нээгдэж байгаа цонхнууд. Таван жил, арван сар, хорин найман өдөр. Анна! Анна, чи намайг сонсож байна уу? Эдгээр долгион… Энэ газар… За, хоёр бодит байдлыг хооронд нь наасан хоёр цаас гэж төсөөл. Энэ газар тэр хоёр цаасны завсар хавчуулагдсан зай. Уг нь хоёр л бодит байдал байх ёстой. Хоорондоо зэрэгцсэн хоёр бодит байдал. Гэхдээ энэ газар жижигхэн мөртлөө хязгааргүй гурав дахь завсар юм. А цэгээс Б цэг рүү гүүрээр гарч яваад завсрын нүх рүү уначихвал яг ийм байх. С ангиллын өтний нүхийг санаж байна уу? Дотроо дахиад нүхнүүдтэй өтний нүхний тухай онол. Тэр нүхнүүдийн нэг нь энд хүргэдэг байх. Өөр ертөнц рүү биш. Юу ч байхгүй газар руу. Мухардал. Энэ газар бол мухардал. С ангиллын “Эвдэрсэн орц.” Эдгээр долгион өөр зэрэгцээ бодит байдлаас ирж байна. Тэр бодит байдал энэ газартай харилцаж, хоорондох зайг бага багаар шахаж байна. Би болон Улаан одоо ч тодорхой хэмжээний бодит байдалтай учраас долгионууд биднийг түлхэж… Эсвэл өөрсөд рүүгээ сорж байна. Ингэснээр аажмаар шинэ өтний нүх үүсэж байна. Гэр лүү хүрэх нүх. … Би буцаж очвол надад юу тохиолдох вэ? Цонх хаагдахад би яах вэ? Бодооч, Роберт! Бодох хэрэгтэй! Илүү сайн бод! БОДООЧ! Улаан, би чамаас жаахан холдох хэрэгтэй. Чи өвдчихсөн юм уу, хаашаа юм. Чиний байдал ёстой нэг биш байна. Бүр эвдэрчихсэн юм шиг. Арай дээрдэхээрээ над руу залгаарай. Би… Би зөв бодож чадахгүй байна. Цус. Хэтэрхий их цус байна. Дусал, дусал, дусал… Бүгд хаашаа урсаад байна аа… [Огиулах чимээ.] Би бөөлжисний амтыг ямар удаан мэдрээгүй юм бэ… Хамгийн сүүлд… Миний… Эр хүн шиг бай, Роберт. Өө, Бурхан минь. Дахиад эхэллээ. Үгүй, үгүй, үгүй! [Огиулна.] Яаж? Яаж ингэж их бөөлжөөд байгаа юм бэ, Улаан? Надад хэлээч. Надад ходоод ч байхгүй шүү дээ. [Огиулна.] Цус алдалт ерөөсөө зогсохгүй байна. [Доктор Скрантон дараагийн хоёр цагийн турш уйлна.] Одоо… [Огиулна.] Арай дээр. Одоо бодож чадна. Улаан… Би хаа нэг газар буцаж очиход бэлэн эсэхээ мэдэхгүй байна. Таван жил, арван нэгэн сар, гурван өдөр. Үгүй ээ, Улаан. Би хувиа хичээж байгаа юм биш. Чи биш. Энэ новшийн долгионууд намайг ийм болгосон. Би тэдэнд ойр байж болохгүй. Улаан, над руу хар. Үүнийг харж байна уу? Улаан, над руу хар. ХАРААЧ! Би долгионд ойр байж болохгүй. Тэд намайг ална. Гурван жилийн хязгаарыг аль хэдийн даваад удсан. Санаж байна уу? Яагаад гэвэл… Энэ бүх хугацааны дараа ч гэсэн… Би үхмээргүй байна. Би айсан хэвээрээ. [Хоолой нь зангирна.] Улаан, би айж байна, ойлгож байна уу? Чи ойлгохгүй. Чи хүн биш. Өө, чамайг гомдоочихсон бол уучлаарай. Үгүй ээ, Улаан. Алив дээ. Би тэгж хэлэх гэсэнгүй. Улаан, над руу хар. Чи миний найз гэдгээ ойлгож байна уу? Чи бол миний хамгийн сайн найз. Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд чамд эндээс гарах боломж надаас хамаагүй их. Зүгээр л намайг ганцааранг минь орхиоч. Жаахан хугацаанд. Уучлаарай. Үнэхээр уучлаарай. Долгион орж ирэхийг сонсож байна уу, Улаан? Тэр намуухан хүнгэнэх чимээ, чихэнд мэдрэгддэг чичиргээг? Би сонсож байна. Ирэх болгондоо улам чангарч байна. Бас новшийн их өвдөж байна. [Чимээгүйхэн уйлж эхэлнэ.] Үнэхээр их өвдөж байна. Үгүй. Үгүй, үгүй, үгүй! ҮГҮЙ! ҮГҮЙ! Яагаад?! Зүгээр л намайг явуулаач! НАМАЙГ ЯВУУЛААЧ, НОВШ ГЭЖ! Өө, Бурхан минь… [Уйлан гиншинэ.] Дахиад таван жил. Бас таван жил. Хэрэв энэ үргэлжилбэл намайг дахиад ТАВАН НОВШИЙН ЖИЛ амьд байлгах хэмжээнд тогтворжуулна. УЛААН, БИ ЯАХ ЁСТОЙ ЮМ БЭ?! [Дараагийн таван өдрийн турш удирдлагын самбар нам давтамжтай хүнгэнэх чимээг хэсэг хэсгээр бичиж авна. Чимээ аажмаар чангарч, ард нь Доктор Скрантон орилж, уйлж, ойлгомжгүй зүйл ярьж байгаа нь сонсогдоно.] [Хоолой нь хүчтэй чичирнэ.] Улаан. [Хүнгэнэх чимээ минутанд хорин удаа давтагдана.] Таван жил, арван нэгэн сар, есөн өдөр. Туслаач. [Удирдлагын самбарыг ямар нэг нойтон зүйл хүчтэй цохих чимээ.] [Таван өдрийн турш бүрэн чимээгүй байна. Хүнгэнэх чимээ улам чангарч, минутанд гучин удаа давтагдана.] [Нойтон зүйл хүчтэй цохих чимээ.] Улаан. [Доктор Скрантоны хоолой маш их ээрч, бараг ойлгогдохгүй болсон байна.] Улаан. Улаан, хөлөө надад өгөөч. Надад тулгуур хэрэгтэй байна. Улаан, хөшүүргээ өг. Гар. ГАРАА ӨГ! Улаан, би илүү сайн харах хэрэгтэй байна. Гэрлээ өгөөч. Үгүй ээ, уучлаарай. Гэрэл хэрэггүй юм байна. Ойлголоо. Өөр юм хэрэгтэй. Анна. Би гоё нүдтэй болмоор байна. Анна, Анна. Нүдээ өгөөч. Надад ганцхан нүд үлдсэн. Анна, Анна. Уруулаа өгөөч. Би чамайг дахин үнсмээр байна. Анна, Анна. Хэлээ өгөөч. Би… Би өлсөж байна. [Хэлээ хэд хэдэн удаа ташина. Инээх, уйлах чимээ хоорондоо холилдоно.] Анна… Анна, нэг хөлийн хуруу өгч чадах уу? Би гуйваад байна. … АННА, ТАРХИА НАДАД ӨГӨӨЧ! НАДАД ТАЛ НЬ Л ҮЛДСЭН! … [Хүнгэнэх чимээ минутанд дөчин зургаан удаа давтагдана.] [Уйлах чимээ.] [Шивнэнэ.] Уучлаарай, Анна. Би тэгэх гэсэнгүй. Уучлаарай. Үнэхээр уучлаарай. Би ийм аймшигтай болчихсондоо уучлаарай. Уучлаарай… [Уйлна.] Анна… [Хоолой нь зангирна.] Анна, би гараас чинь барьж болох уу? Би бөгжөө гээчихсэн. [Уйлна.] [Шивнэнэ.] Зүгээр ээ, хонгор минь. Зүгээр ээ. Би өөр гарах зам олно. Миний биеэс ямар нэг юм хангалттай үлдсэн байгаа. [Хоолой нь зангирч, чичирсэн инээд гаргана.] Дахиад таван жил. Өөр арга олоход бас таван жил байна. [Инээд нь аажмаар уйлаан болж, дараагийн нэг цагийн турш намдсаар чимээгүй болно.] [Чимээгүй уйлна.] Одоохондоо биш, Улаан. Гуйя. Чамайг явахыг хүсэж байгааг мэдэж байна. Гэхдээ би бэлэн биш байна. Би бэлэн биш… Би… [Нойтон зүйл удирдлагын самбарыг цохих чимээ.] Би чамд хайртай, Улаан. Би чамд хайртай, Анна. Таван жил, арван нэгэн сар, хорин өдөр. [Хүнгэнэх чимээ минутанд жаран удаа давтагдана.] … [Чимээгүйхэн уйлна.] А… нна… [Доктор Скрантоны яриа түр зуур бараг хэвийн болсон байна.] [Төмөр хүчтэй цохих чимээ гарч, араас нь нойтон зүйл удирдлагын самбарыг дахин цохино.] Таван жил, арван нэгэн сар, хорин нэгэн өдөр. 2005 оны арван хоёрдугаар сарын 23-нд ЛСС-ийн удирдлагын самбар 120-р байгууламжийн Бодит байдлын лаборатори А дотор гэнэт дахин гарч ирэв. … Доктор оо, Тулгуурын анхны Хьюмийн хэмжилт тогтвортой байна. Гаралтын түвшин 2.3. Хэлбэлзэл 0.001 хувь. Сайн байна, Скиннер. Энэ хэвээрээ байгаасай гэж найдъя. Хүлээгээрэй. Тэр чинь юу вэ? Юу болсон бэ? Туршилтын бүс дотор ямар нэг юм гарч ирлээ. Юу? Эмч ээ, Тулгуурын орон дотор том хэмжээний зүйл бий болчихлоо. Яах вэ? Цахилгааныг салгах уу? Баг дуудах уу? Скиннер, чи юу яриад… Өө, Бурхан минь. Тэр чинь юу вэ? Хаанаас гараад ирэв?! Мэдэхгүй байна, эмч ээ. Гэнэт л бий болсон. Дээгүүрээ ямар нэг юмаар бүрхэгдсэн байна. Тэр юу вэ? [Огино.] Бурхан минь, ямар муухай үнэр вэ. Эндээс хүртэл үнэртэж байна. Үхсэн юмны үнэр шиг. Бөөлжис, цус… Бас… … Эмч ээ? Өө, Бурхан минь. Эмч ээ? Битгий зогсоо, Скиннер. Дахин хэлье, битгий зогсоо. Ороныг ажиллуулсан хэвээр байлга. Төхөөрөмжийг салгаж болохгүй! Эмч ээ, юу болоод байна? Эмч ээ? Эмч ээ! Хьюмийн түвшнийг 1.7 болгож бууруул. Би хамгаалалтын бүс рүү орно. Ороныг битгий унтраа. Унтраавал тэр зүйл тогтворгүй болж магадгүй! Өө, за, эмч ээ! [Машин ажиллах чимээ.] Энд Доктор Мэттью Скиннер байна. Тусламж хүсэж байна… [Шалбааг дундуур алхах мэт чимээ.] Өө, Бурхан минь. Энэ юу вэ? Энэ бүх юм… Энэ чинь… Бурхан минь. Роберт? Роберт?! Роберт, энэ чи юу? Бурхан минь, гуйя. Чи биш байгаасай. Роберт?! Би чамайг… Би бодохдоо… Яаж энэ зүйл… [Дахин нойтон газар дундуур алхах чимээ.] [Цахим дохио дуугарна.] Эмч ээ? Эмч ээ, та юу хийж байгаа юм бэ? Та үүнд хүрч болохгүй— Энэ бол Ланг-Скрантоны Тогтворжуулагчийн удирдлагын систем. Эргэн тавтай морил, Доктор Ланг. Та ямар үйлдэл хийх вэ? Аудио тэмдэглэл рүү ор. 2000 оны нэгдүгээр сарын 2-ноос эхлээд тоглуул! [Нойтон зүйл базах чимээ.] Бурхан минь. Энэ юманд юу тохиолдсон юм бэ? Яг дээр нь хүн дэлбэрчихсэн юм шиг. Энэ чинь… [Огино.] Тэр… Бурхан минь. Тэр мөн үү? Бурхан минь, гуйя. Тэр биш байгаасай. [Амьсгаа нь тасарч, уйлна.] Саарал. Түүний саарал… Нөгөө нь хаана байна? Аудио файлд нэвтэрч байна. Үргэлжлүүлэхийн тулд нууц үгээ дуугаар хэлнэ үү, Доктор Ланг. [Хоолой нь зангирна.] Нууц үг… Нууц үг нь “Анна бо банна.” Бурхан минь. Тэр… Энд хаа сайгүй байна. Энэ юу вэ? Хүсэлтийг хүлээн авлаа. Боловсруулж байна… Уучлаарай. 2000 оны нэгдүгээр сарын 2-ны аудио тэмдэглэл олдсонгүй. Доктор Скрантон 2000 оны нэгдүгээр сарын 13-нд дуу таних системээр тэмдэглэлд нэвтэрсэн— [Төмөр зүйл хүчтэй цохино.] ОДОО ТОГЛУУЛ! ЯГ ОДОО ТОГЛУУЛ, НОВШ ГЭЖ! [Уйлна.] Бурхан минь, Роберт. Роберт, хонгор минь. Чамд юу тохиолдсон юм бэ? Хүсэлтийг баталгаажууллаа, Доктор Ланг. Аудио файлуудыг татаж байна. Эмч ээ, та үүнд нүцгэн гараараа хүрч болохгүй. Аюултай байж магадгүй. Цэвэрлэгээний багийг хүлээх хэрэгтэй— Энд маш их цус байна. Хэтэрхий их. Хонгор минь, чи зүгээр үү?! Чи хаашаа явчихсан юм бэ?! Бурхан минь… Бурхан минь… [Нойтон зүйл арчих мэт чимээ.] Маш их цус байна. [Нойтон зүйл базах чимээ.] Юу…? Өө, Бурхан минь… [Амьсгаа нь боогдож, дараагийн хорин секундэд чимээгүй болно.] Эмч ээ! Доктор Ланг! Тэр зүйлээс холдоорой! Түүний гар. Түүний бөгж… Доош уначихлаа. Эмч ээ, юу…? Өө. Новш. Есүс минь. Доктор Ланг, холдоорой! Наашаа ир! Бид таныг эндээс гаргана. Бүх зүйл зүгээр болно! Файлуудыг татаж дууслаа, Доктор Ланг. Одоо тоглуулж байна. Доктор Ланг, надтай хамт явна уу. Бид тусламж авна. Намайг сонсож байна уу? Доктор Ланг? Доктор Ланг, та намайг сонсож байна уу?! Нэр, Роберт Скрантон. Нас, 39. Төрсөн өдөр, 1961 оны есдүгээр сарын 19. Дуртай өнгө, цэнхэр. Дуртай дуу, “Living on a Prayer.” Эхнэр… Анна… Анна… [Нойтон зам дээр хүн унах мэт чимээ.] Доктор Ланг? Доктор Ланг! Энд Доктор Мэттью Скиннер байна. 120-р байгууламжийн Бодит байдлын лаборатори А-гаас мэдээлж байна. Энд яаралтай эмнэлгийн тусламж хэрэгтэй байна!