ХӨХ ТОРГОН ДЭЭЛТЭЙ ЗОРЧИГЧ

[{"id":"7ce51627-7738-4bb7-954a-a73f38694288","type":"paragraph","text":"1979 оны өвлийн эхэн сар.\n\nТээврийн жолооч Гончиг Улаанбаатараас ачаа ачин Говь-Алтайг зорьж явжээ. Урт замд олон хоног явж сурсан хүн болохоор шөнө хөдөө ганцаараа давхих нь түүнд шинэ зүйл биш байв.\n\nБаянхонгорын нутагт орж, Байдрагийн голыг гатлах үед нар хэдийнэ баруун уулсын цаагуур шингэж эхэлсэн байлаа.\n\nГончиг тэр шөнөдөө Гуулин хүрч хонохоор тооцоолжээ. Замын хоёр талаар хүн амьтангүй тал харанхуйн дунд уусан алга болж, машины гэрэл туссан хэсэг л өмнө нь цайран харагдана.\n\nХэсэг явсны дараа нуруу нь чилсэн тул машинаа замын хажууд зогсоов.\n\nГадаа бууж, биеэ тэнийлгэн хэсэг зогссоноо буцаад кабиндаа оржээ.\n\nГэтэл жолоочийн хажуугийн суудал дээр залуухан хүүхэн сууж байв.\n\nХөх торгон дээлтэй.\n\nЦарай нь цонхийж, цусгүй мэт зэвхийрсэн тэр хүүхэн Гончиг руу харсангүй. Урагшаа ширтсэн чигээрээ, хоёр гараа өвдгөн дээрээ тавьчихсан дуугүй сууна.\n\nГончиг цочсондоо хэсэг хөдөлж чадсангүй.\n\nТэр машинаасаа буухдаа хаалгаа хаасан. Ойр хавьд хүн байгаагүй. Хүүхэн хэзээ, хаанаас орж ирснийг ойлгох ямар ч арга байсангүй.\n\nГэвч Гончиг чөтгөр, сүнсний тухай түрүүлж бодсонгүй.\n\n“Хулгайч, дээрэмчийн хамсаатан байж таарна. Намайг алаад машиныг ачаатай нь авч явах гэсэн юм биш биз?” гэж боджээ.\n\n— Та хаашаа явах хүн бэ? — гэж асуув.\n\nХүүхэн хариулсангүй.\n\nТолгойгоо ч хөдөлгөсөнгүй.\n\nГончиг машинаа асаан хөдөллөө. Тэр хүүхнийг хулгай нүдээр үе үе ажиглахад өнөөх нь яг л анх сууж байсан чигээрээ хөдөлгөөнгүй хэвээр.\n\nТүүний царай нэг л хүнээс өөр харагдаж байв.\n\nГончигийн айдас улам нэмэгдсэн ч мэдэгдүүлэхгүйг хичээжээ. Суудлынхаа доор байсан төмөр манивилыг хөлөөрөө аажуухан татаж ойртуулав.\n\nХэрэв хүүхэн хутга гаргавал түүгээр цохино гэж бодсон хэрэг.\n\nТэр хоёр харанхуй тал дундуур хэсэг хугацаанд ямар ч үггүй явлаа.\n\nУдалгүй машины гэрэлд хэдэн үхэр харагдав.\n\nМал байгаа юм чинь ойрхон айл байгаа гэж Гончиг ойлголоо. Тэр замаас огцом гарч, малын зүг машинаа чиглүүлэв.\n\nХэсэг яваад хэдэн гэр харагдахад айж сандарсандаа хурдаа ч хассангүй. Хонь малын дундуур дайран өнгөрч, нэг гэрийн бараг үүдэнд тулаад машинаа зогсоожээ.\n\nЧимээнээр унтаж байсан хүмүүс гарч ирэв.\n\n— Ямар галзуу жолооч вэ? Айлын гэр дайрах нь уу? — хэмээн гэрийн эзэн уурлан хашхирчээ.\n\nГончиг машинаасаа яаран бууж, гэрт нь орон хэсэг амьсгаагаа дарав.\n\nГэрийн эзнийг Очирбат гэдэг байжээ.\n\n— Нөхөр минь, миний машин дотор нэг хүүхэн сууж байна. Нэг л биш хүн. Хулгайч, дээрэмчин ч байж магадгүй. Хоёулаа зэвсэгтэй гараад үзье гэж Гончиг хэлэв.\n\nОчирбат хувцсаа өмсөж, жижиг калибрын буугаа цэнэглэн барилаа. Гончиг төмөр манивилаа авч, хоёул машины зүг болгоомжтой ойртов.\n\nКабины хаалгыг огцом нээтэл дотор нь хэн ч байсангүй.\n\nТэд машины доогуур харж, гэрийн эргэн тойрон, хашаа хороо, малын завсрыг хүртэл нэгжив.\n\nХүүхний бараа ч байсангүй.\n\nХаашаа ч зугтаасан мөргүй.\n\nГончиг өөрийн харсан зүйлдээ эргэлзэж эхэлсэн ч өнөөх хүүхнийг кабинд нь сууж байсныг маш тод санаж байлаа.\n\nТэр явдлаас хойш Гончиг Байдрагийн голын тэр замаар явахаас цэрвэдэг болжээ.\n\nГэвч жолооч хүн хүссэн замаа сонгоод байдаггүй.\n\nХэдэн сарын дараа мөн л ачаа хүргэхээр тэр газраар дахин явах шаардлага гарав.\n\nЭнэ удаа Гончиг ганцаараа явахыг хүссэнгүй. Баянхонгорт зориуд саатан, таньдаг жолоочоо хүлээж байгаад хоёр машинаар хамт хөдөлжээ.\n\nХарамсалтай нь өнөөх газартаа ахиад л шөнөөр хүрэхээр байв.\n\nГончиг хамт яваа жолоочдоо:\n\n— Энэ замд нэг хачин хүүхэн тааралддаг юм. Дахиад гарч ирвэл би машинаа зогсооно. Тэгэхээр чи хурдан хүрээд ирээрэй гэж захив.\n\nНөгөө жолооч нь итгэсэн шинжгүй инээмсэглээд:\n\n— За, за гэв.\n\nГончиг түрүүлж, нөгөө машин араас нь ойрхон даган явлаа.\n\nТэр газарт ойртох тусам Гончигийн гар жолооны хүрдийг улам чанга атгаж байв. Өмнөх удаагийн дүр зураг санаанд нь тодорно.\n\nТэгээд нэг мэдэхэд…\n\nӨнөөх хүүхэн хажууд нь сууж байлаа.\n\nХөх торгон дээлтэй.\n\nЦонхийсон царайтай.\n\nЯг өмнөх шигээ урагшаа харчихсан, хөдөлгөөнгүй.\n\nГончиг хаалганы чимээ огт сонсоогүй. Машин явж байхад хаалга нь онгойгоогүй. Гэтэл хүүхэн хажууд нь сууж байв.\n\nЭнэ удаа тэр эргэлзсэнгүй.\n\n“Энэ хүн биш.”\n\nГончиг тормозоо гишгэн машинаа огцом зогсоогоод, хаалгаа нээн гадагш үсрэв.\n\nАраас явсан жолооч ч машинаа зогсоон хүрч ирлээ.\n\n— Хөөе, нааш ир! Кабин руу хар! Өнөөх хүүхэн чинь сууж байна! — гэж Гончиг хэлэв.\n\nНөгөө жолооч кабин руу өнгийж харснаа гайхан:\n\n— Хаана байна гэж? Энд хэн ч алга шүү дээ гэв.\n\nГончиг эргэж харахад хүүхэн хажуугийн суудал дээр байсаар байлаа.\n\n— Наадах чинь харагдахгүй байна гэж үү? Яг энд сууж байна!\n\n— Гончиг оо, кабин чинь хоосон байна.\n\nНөгөө жолооч үнэхээр юу ч харахгүй байгаа нь царайнаас нь мэдэгдэж байв.\n\nХарин Гончигт өнөөх хүүхэн тодхон харагдсоор.\n\nХоёр жолооч хэсэг маргалдсаны эцэст цааш явахаар болов. Гончиг айдсаа даран кабиндаа буцаж суухад өнөөх хүүхэн алга болсон байлаа.\n\nТүүнээс хойш хэдхэн сарын дараа Гончиг өвдөж, удалгүй нас баржээ.\n\nХожим тэр хавийн хүмүүсээс сураглахад Байдрагийн голоос баруун тийш, хүүхэн үзэгдсэн газарт 1979 оны зун нэгэн залуу бүсгүйг оршуулсан байж.\n\nТүүнийг хөх торгон дээлтэй нь нутаглуулсан гэдэг.\n\nХүмүүс талийгаачийн сүнс зам мөрөө олж чадалгүй, шөнийн замаар дайран өнгөрөх машинуудад суусаар үлдсэн байх хэмээн ярилцдаг болсон юм.\n\nХарин яагаад тэр хүүхэн зөвхөн Гончигт харагдсан бэ?\n\nТүүнийг яагаад хоёр удаа сонгосон юм бол?\n\nТэр асуултын хариуг Гончиг өөртэйгөө хамт авч оджээ.\n\nЭх сурвалжийн тайлбар\n\nЭнэхүү найруулга нь “Жолооч Гончигтой тохиолдсон нэг явдал” нэртэй Монгол хууч ярианы үйл явдлыг дагасан болно. Эх ярианд Гончигийн хоёр удаагийн учрал, түүний дараах үхэл болон тухайн газарт хөх торгон дээлтэй залуу бүсгүй оршуулсан тухай өгүүлдэг. Үгийг хуулалгүй, орчин үеийн уншигчдад ойлгомжтой болгохын тулд хэл найруулгыг шинэчилсэн."},{"id":"8f58eec0-0ef8-4ca4-8670-be5bda4960c5","type":"image","url":"https://urboiouficsi3k76.public.blob.vercel-storage.com/story-media/1786027958503-zaminsuns-4aZoqLIoxm8RyMIEmPIMX1dCht8kzJ.png","alt":"","caption":"","size":"wide"},{"id":"86ae5747-c5de-462e-af4f-a0d7ca18436a","type":"paragraph","text":""}]